De vorm van geluid

[E]en prachtig boek. Verwijmeren [is] een rasschrijver. – Literair Nederland

[E]en rijk boek vol prikkelende ideeën die nieuwsgierig doen doorlezen, steeds weer hongerig maken naar meer. [Verwijmeren] weet muziek op magistrale wijze om te ztten in taal. – De Groene Amsterdammer.

Verwijmerens indringende toon en de ademloze, gedreven verteltrant verraden een persoonlijke betrokkenheid. Hij probeert het onhoorbare tot klinken te brengen. [Een] vurige missie. (****) NRC

[F]ascinerend. De lezer krijgt een fraai gecomponeerd beeld van de biopsychosociale aard van tinnitus. Verwijmerens leergeschiedenis over geluid imponeert. –  Medisch Contact

Uw prachtige boek heeft me vaak aan het huilen gebracht.
Dank daarvoor. Tinnitus sinds 1975. – Een lezer

Ik ben Gregor zeer dankbaar dat hij het haast onzegbare in woorden heeft weten te vatten. – Een lezer

Heel erg interessant en boeiend. – Maarten ’t Hart

Geschreven in prachtig proza. – Biblion-recensie

 

 

Gregor Verwijmeren
De vorm van geluid

Uitgeverij Van Oorschot, roman, 249 pagina’s, € 19,99

BESTELLEN hier (of in de eigen boekwinkel) [5 dec.: 1e druk is uitverkocht, 2e druk inmiddels leverbaar]

In De vorm van geluid wordt een muziekcatalogiseerder van de ene op de andere dag geconfronteerd met geluiden in zijn hoofd – suizen, fluiten en ruisen – die hem beroven van alles wat hem dierbaar is en hem langs de grens van de waanzin doen scheren. Tinnitus. Hoe gaat hij, die zijn dagen en denken vult met muziek en voor wie geluid gelijk stond aan extase, hiermee om? Hij gaat op een queeste naar inzicht en verlossing, die hem langs genezers en lotgenoten, therapieën en geluidsfilosofen voert.

In nauwgezet en fijngevoelig proza raakt, neemt Verwijmeren ons mee op de weg van zijn hoofdpersoon en voert ons in in de wereld van geluiden, muziek en de tinnitusbehandeling. De schrijver gaat daarbij diepere vragen niet uit de weg, als: Wat betekenen geluiden in een cultuur waarin het materiële en visuele domineert? Stilte, dat zo zeldzame goed, wat zegt het ons? En is het wel zo natuurlijk?

Verwijmeren heeft meer geschreven dan de geschiedenis van een fnuikend en groeiend fenomeen: een toonschets van onze tijd, een ode aan de muziek, en een gevoelige beschrijving van zijn afkomst en eigen gezin. Maar de veelstemmigheid ervan máákt deze roman, waarin geluiden er evenveel toe doen als de personages en die ook de lezer anders naar de wereld doet luisteren, en uiteindelijk naar het licht gaat.

lees hier enkele passages

Interview bij VPRO Boeken: Symfonie in blauw met Carolina Lo Galbo